De bronnen van de koran

10 april 2004    Lees de reacties   

De historische ontwikkeling van de islam laat zien dat deze religie ontstond uit politieke overwegingen, aldus de Duitse koran-onderzoeker Christoph Luxenberg in een interview in de linkse Berlijnse krant Tageszeitung. Pas na de vestiging van het Arabische rijk ontstond de behoefte zich van de christenen, met wie de Arabieren in oorlog verkeerden, te onderscheiden en een eigen religie te vestigen. De islam fungeerde als een efficiënte ideologie om een Arabisch-nationalistisch zelfbewustzijn te creëren en eenheid in de Arabische taal en cultuur te vormen. Dit verklaart volgens Luxenberg waarom een scheiding tussen ‘kerk en staat’ in de islam tot op heden ondenkbaar is, ook al ijvert een verlichte moslimse elite daar sterk voor.

De taalwetenschapper Luxenberg (pseudoniem) bestudeert originele documenten uit dezelfde Syrisch-Aramese periode als tijdens het ontstaan van de koran. In de jaren dat de profeet Mohammed zou hebben geleefd, bestond het geschreven Arabisch nog niet, Syrisch-Aramees vormde voor de toenmalige Arabieren de schrijftaal. Luxenberg laat de invloed van het Syrisch-Aramees zien op het latere Arabisch én op wat de koran is geworden. Islamitische geleerden blijken bepaalde teksten uit koran in een aantal opzichten al eeuwenlang verkeerd te interpreteren. Erkende martelaren kunnen zodoende in het hiernamaals echt geen mooie moslimse maagdelijke meisjes tegemoet zien, zij het wél zoete overvloedige witte druiven.