Huntington: "Wie zijn wij?"

15 juli 2004    Lees de reacties   

In Nederland wordt nogal eens verwezen naar lichtend voorbeeld Amerika, de zo succesvolle melting pot van immigranten. Samuel Huntington stelt in Who Are We dat uiteenlopende multiculturele ideologieën zijn land diep verdelen. Er is volgens Huntington een sluipende nieuwe trend gaande naar segregatie: naast de anglo-protestantse cultuur van de VS ontstaat een parallele samenleving uit de al jaren omvangrijke Latijns-Amerikaanse, met name Mexicaanse immigratiestromen. Huntington klaagt een dominante elite aan wegens haar cultuur-relativistische opstelling, die zich liever trendy multi-nationaal en kosmopolitisch noemt, dan gehecht is aan het volgens Huntington ‘typisch’ Amerikaanse erfgoed. Het is in deze kringen politiek correcter om negatieve verschijnselen te bagateliseren. Niet alleen kampen veel Amerikaanse islamieten met een loyaliteitsprobleem, ook een meerderheid van de US-Latino’s identificeert zich nauwelijks met de ‘échte’ Amerikaanse cultuur en kernwaarden.

Voor- en tegenstanders zijn het erover eens dat Huntington een aantal belangrijke vragen opwerpt. Verschillen van inzicht spitsen zich toe op de analyse van de situatie en de richting waarin de VS zich zouden moeten ontwikkelen.

• Jarenlang heeft een taboe geheerst over de relatie tussen immigratie, assimilatie en loyaliteit, vindt John Fonte, directeur van het Center for American Common Culture. Huntington heeft dit terecht doorbroken.
• De uitdaging voor de hedendaagse Amerikaanse samenleving ligt niet in een noodzakelijke keuze tussen multiculturalisering en assimilatie, zoals Huntington lijkt te beweren, maar in het vinden van een overkoepelend ideaal, aldus James W. Ceaser, hoogleraar politicologie Universiteit van Virginia.
• Er is geen reden om aan te nemen dat de grote hispanic-gemeenschappen uiteindelijk niet zullen assimileren in de Amerikaanse melting pot, aldus Francis Fukuyama. Deze immigranten kennen meer overeenkomsten dan verschillen met Amerika’s dominante ango-protestantse cultuur. Fukuyama onderstreept overigens wel Huntington’s kritiek op een ongestuurde multiculturalisering.
• Huntington’s zwartgallige prognose over de Latijnse immigranten valt volgens Jim Sleeper, verbonden aan de Yale-universiteit, moeilijk te rijmen met het feit dat de Amerikaanse invasietroepen in Irak uitgerekend worden geleid door luitenant-generaal Ricardo Sanchez, opgegroeid in een Hispanic-achterstandswijk.
• Een valse voorspelling van het einde van de regenboog en paranoïde angsthazerij, in plaats van een eerlijke analyse van de vraagstukken waar de Amerikaanse globaliserende natie zich voor gesteld ziet. Zo typeert The Washington Post Huntington’s nieuwste werk.
• Huntington legt terecht de vinger op de zere plek van een doorgeschoten multicultureel Amerika, dat het pad heeft geëffend voor een ongebreidelde etnische lobby. De erkenning van hispanic als nieuwste onderscheidende etniciteit holt de interne cohesie van de Verenigde Staten verder uit. Die vrees uit Star Parker, verbonden aan de Coalition for Urban Renewal and Education.
• “Fascinerend”, noemt Annet Bleich Huntington’s nieuwste boek in De Volkskrant, al wenst zij de Amerikaanse patriot wel een vernieuwde Amerikaanse identiteit toe, gebaseerd op een kosmopolitische toekomstdroom. Welke dat is, blijft in deze recensie vaag.

---

Huntington’s boek in Nederlandse vertaling: Wie zijn wij?