Klagen over de grens (2)

3 juni 2005    Lees de reacties   

Nederland maakt zich schuldig aan discriminatie door de islamitische gemeenschap niet als minderheid te erkennen. Aldus een officiële klacht voor de Geneefse mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties: “Behandel Marokkanen als Friezen”, aldus de kop in het dagblad BN/De Stem van 3 juni 2005.

De klacht wordt ingebracht door Anass Bendrif, die zegt als vertegenwoordiger op te treden van TANS (Towards a New Start). Dit is een naar eigen zeggen multiculturele organisatie, maar is feitelijk een vereniging van Nederlanders van Marokkaanse afkomst, die uitsluitend specifiek Marokkaanse activiteiten ontplooit. In een email-bericht ontkent Tans echter dat namens haar een klacht bij de VN is ingediend:

“De klacht is niet afkomstig van Stichting TANS. Stichting TANS distantieert zich volledig van de ingediende klacht en betreurt het ten zeerste dat deze vanuit haar naam is gedaan. De uitspraken zijn door de betreffende persoon op eigen initiatief gedaan en op basis van zijn persoonlijke opvattingen.”

Bendrif zegt zijn klachten overigens niet alleen te verwoorden namens ‘de’ Marokkanen in Nederlanders, maar namens álle moslims in Nederland. Die één miljoen moslims moeten door de regering officieel worden erkend als een nationale minderheid, ‘net als de Friezen.’ Bendrif:

“Zo lang dat niet gebeurt, wordt de moslimgemeenschap in Nederland het recht op een eigen identiteit onthouden en schendt Nederland de VN-Conventie voor de Bescherming van Nationale Minderheden.”

En nu Bendrif toch wild om zich heen slaat, wordt de hoge werkloosheid onder Marokkaanse Nederlanders ook gelijk maar aan racisme geweten:

“Het hoogste werkloosheidspercentage in Nederland vindt men onder de Marokkanen, constateerde Bendrif, die dit zag als een schending van de VN-Conventie tegen Rassendiscriminatie.”

Dat Bendrif zich in zijn grondrechten geschonden waant, weerhoudt hem er niet van die van anderen te willen beknotten, zoals het recht op vrije meningsuiting en het recht op vereniging. Bendrif, geciteerd in BN/De Stem en sprekend namens Tans:

“Tans deed een beroep op de ’goede wil’ van de Nederlandse overheid en beveelt die aan ’haatzaaiende politieke partijen’, zoals de Groep Wilders te verbieden. Daarnaast moet de Nederlandse regering de controle versterken op media ’die racistische tweespalt en islamofobie’ prediken.”

Voor het internationale instituut Humanity in Action, dat hem vorig jaar de gelegenheid bood kennis te maken met universele waarden en mensenrechten, sprak Bendrif nog warme woorden over onze globaliserende wereld die steeds meer een dorp wordt. “I do have something in common with Descartes,” aldus een onbescheiden Bendrif. Onduidelijk is wat hij daarmee bedoelt, maar vast niet het achter zich laten van een benepen eigen-dorp-eerst-denken.