Eenzijdig Racisme?

22 maart 2004    Lees de reacties   

Ter gelegenheid van de jaarlijkse anti-racisme dag hekelt het Nationaal Platform tegen Racisme en Discriminatie het debat over de integratie dat “ongenuanceerd en eenzijdig” is. In dagblad Trouw verwijt voorzitter Els Borst van het NPRD de politici en de overheid “meehuilen met de wolven in het volk.” Volgens Borst zit “xenofobie in onze genen” en heeft de onderbuik nu lang genoeg geregeerd.

Met zijn deze maand verschenen reactie op het ‘Nationaal Actieplan tegen racisme’ versterkt de NPRD echter opnieuw de indruk dat discriminatie en racisme vooral door autochtonen worden beoefend. Volgens de NPRD staat immers vast “dat in het overgrote deel van de gevallen van discriminatie de slachtoffers / benadeelden leden van de raciale en etnische (minderheids)groepen zijn. Zeker structurele vormen van discriminatie en racisme treffen uitsluitend hen.” Enige onderbouwing van die stelling ontbreekt. Niet vreemd, als men bedenkt dat binnen het anti-racismewezen het besef maar moeizaam en mondjesmaat doorbreekt dat xenofobie minstens wederkerig is. Het NPRD noch enige andere club uit het gesubsidieerde antiracismecircuit heeft zich bijvoorbeeld ooit uitgelaten over het gegeven dat een grote meerderheid van Turkse en Marokkaanse landgenoten bij voorbaat gekant is tegen relaties buiten de eigen etnische gemeenschap. De vraag of bij die afwijzing op etnische gronden sprake is van een structurele vorm van racisme, is op zijn minst een debat waard. Door deze problematiek te ontlopen en te bagatelliseren, laadt het antiracismewezen het verwijt op zich zélf ongenuanceerd en eenzijdig te zijn. En maakt het zich mede-verantwoordelijk voor een klimaat van onverdraagzaamheid. Mevrouw Borst, oud-minister van Volksgezondheid, doet er daarom goed aan eerst de eigen onderbuik te onderzoeken.

NPRD 21 maart 2004, Reactie op Nationaal Actieplan tegen Racisme
Trouw 22 maart 2004 (registreren)